นักแสดง คูคโยฮวาน และ โกยุนจอง ชนะใจผู้ชมทั่วโลกด้วย “พล็อตการกอบกู้กันและกัน” ที่ถ่ายทอดอารมณ์ก้นบึ้งอย่างโปร่งใสและจริงใจ
ในซีรีส์วันเสาร์-อาทิตย์ของ JTBC 모두가 자신의 무가치함과 싸우고 있다 (ต่อไปจะเรียกว่า โมจามูซา) ฮวังดงมัน (คูคโยฮวาน) และ พยอนอึน아 (โกยุนจอง) สะกิดหัวใจผู้ชมด้วยสายสัมพันธ์แบบ “ครอสไฟเขียว” ที่คอยเติมเต็มช่องโหว่ของกันและกัน
ตามรายงานของทูดัม (Tudum) เว็บไซต์ทางการของ Netflix ซีรีส์เรื่องนี้ขึ้นครองอันดับ 1 หมวด ‘Korea TOP 10 Shows’ จากการนับชั่วโมงรับชมตลอดสัปดาห์ระหว่างวันที่ 20-26 ที่ผ่านมา ตอกย้ำความนิยมอย่างเต็มภาคภูมิ ไม่เพียงแค่กระแสฮิต แต่ยังมีการวิเคราะห์เชิงลึกและการอินไปกับพล็อตการเยียวยาในเรื่องหลั่งไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง เราจึงลองไล่ดูเส้นอารมณ์ของทั้งคู่ที่ค่อยๆ เติมเต็มความพร่องของกันและกัน
หนึ่งวันของฮวังดงมันคือการต่อสู้กับความกระวนกระวายไม่สิ้นสุด หากเงียบลงเพียงเสี้ยวเดียว เสียงปีศาจในหัวก็จะกระซิบว่า “นายไม่มีคุณค่าพอจะมีตัวตน” เขาจึงต้องพูดไม่หยุดเพื่อกลบเสียงนั้น เมื่อนั่งปะปนอยู่ในหมู่เพื่อนที่ไม่มีใครต้อนรับ อีโมชันวอตช์ (นาฬิกาอารมณ์) ของเขาก็ขึ้นคำว่า ‘กังวล’ อย่างไม่เคยพลาด ต่อให้พยายามหัวเราะพูดคุยจนเกือบกลั้นน้ำตาไม่อยู่เพื่อเอาชนะความกังวลนั้น นาฬิกากลับบอกเพียงว่า ‘เบื่อ’ โดยเฉพาะหลังถูกชเวดงฮยอน (ชเววอนยอง) ซีอีโอของ Choi Film พ่นวาจาดูถูกให้ลาออก ความ ‘หิวโหย’ รุนแรงที่ถาโถมเข้ามายิ่งทำให้ความพร่องของฮวังดงมันเด่นชัดขึ้น ภาพการพยายามยัดอาหารเข้าไปแทนที่ช่องว่างของความฝันที่เว้นว่างมากว่า 20 ปี คล้ายการดิ้นรนอย่างสิ้นหวังเพื่อปะชุนรูโหว่ขนาดมหึมาในใจ สิ่งเดียวที่เขาปรารถนาคือ “ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป” เขาโหยหา ‘ความอบอุ่นปลอดภัย’ ที่มากมายเท่ากับความรู้สึกนอนอยู่ในผ้าห่มหน้าหนาว แกะส้มกินไปอ่านการ์ตูนไป แล้วคูณด้วยเป็นล้านเท่า
พยอนอึนอาเมื่อเผชิญภาวะเครียดสุดขีดจะเลือดกำเดาไหล ทันทีที่เลือดพุ่ง นาฬิกาอารมณ์ขึ้นคำวินิจฉัยว่า ‘ไม่ทราบ’ แต่ภายในซ่อนรูปแบบอารมณ์ไว้ว่า โกรธ 43 สิ้นหวัง 20 ท้อแท้ 16 เศร้า 12 และโหยหา 9 ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้นี้มีจุดเริ่มจากแม่ ผู้เป็นคนแรกที่ตี ‘กากบาท’ ใส่เธอแล้วจากไป วันหนึ่งพ่อออกจากบ้าน อีกวันแม่ก็จากไป แต่เด็กหญิงพยอนอึนอะวัย 9 ขวบยังคงไปโรงเรียนอย่างไม่แยแส ทั้งที่หัวใจเต้นรัวจนไม่รู้สึกว่ามันอยู่ตรงไหนของอก เธอกลับฝืนกินอยู่หลับนอนตามลำพังเพื่อไม่ให้ใครจับได้ว่าเธอถูกทอดทิ้ง คำว่า ‘แม่’ ซึ่งสำหรับใครบางคนคือรั้วอ้อมกอดอันอบอุ่น จึงกลายเป็นถ้อยคำที่ฟังดูโอ้อวดเกินจริงสำหรับพยอนอึนอา
ทว่าเมื่อต้องอยู่ข้างฮวังดงมัน แม้แต่ความเจ็บปวดเรื้อรังก็เหมือนถูกปลิดทิ้งอย่างน่าอัศจรรย์ เลือดกำเดาที่มักพุ่งออกมาหลังความเจ็บราวร่างจะแยกเป็นเสี่ยงๆ กลับปลิวหายไปง่ายดาย ราวปมที่ถูกมัดแน่นค่อยๆ คลายเอง ความรู้สึกเจ็บปวดจนแทบตายสลายไปในพริบตา แล้วมีคำว่า ‘โล่งใจ’ เข้ามาแทนที่ เพราะอารมณ์ไม่สามารถฝืนด้วยเจตนาได้ ช่วงเวลาที่ทั้งคู่ตัดสินใจวิ่งเต็มกำลังผ่าน ‘เขตโรงเรียน’ เพื่อเปลี่ยนมันให้เป็น ‘ความสุขจากการทำลายสถิติ’ หรือช่วงที่เขารับโทรศัพท์ของพยอนอึนอะตอนเลือดกำเดาไหล แล้วเล่า “วิธีรับมือผีอำ” ที่ว่าไม่ต้องไปใส่ใจ เดี๋ยวมันก็ถอย—ก็ล้วนเป็นอย่างนั้น
เรื่องราวการกอบกู้กันและกันของทั้งสอง ที่แบ่งปันก้นบึ้งของใจอย่างโปร่งใส กลายเป็น ‘ความโล่งใจ’ และ ‘ความอบอุ่นปลอดภัย’ เพียงหนึ่งเดียวของกันและกัน น่าจับตายิ่งว่าพวกเขาจะช่วยเยียวยากันต่อไปอย่างไร
ทั้งนี้ ‘โมจามูซา’ ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 22:40 น. และวันอาทิตย์ เวลา 22:30 น. ทาง JTBC และรับชมได้ทาง Netflix และ TVING ด้วย